viernes, 30 de julio de 2010
INICIO DA PRETEMPORADA
O equipo de modestos da SCD Malpica comezará o vindeiro día 2 de agosto a nova tempada 2010-2011. Os xogadores malpicáns están citados ás 21:00 horas na Pedra Queimada, hora na que terá lugar a presentación.
viernes, 23 de julio de 2010
ALTAS E BAIXAS
Están confirmadas tres baixas na primeira plantilla da SCD Malpica para a tempada 2010-2011:
-A primeira é o gardameta Abraham, que tras estar un ano cedido no conxunto malpicán a vindeira tempada xogará no Universidade da Coruña.
- Tamén o outro gardamallas do equipo o ano pasado, Toni, que marcha para o Cabana.
- Por último, o central Alfredo tamén xogará no Cabana o próximo curso futbolístico.
Dende este blog desexámoslle moita sorte ós tres e que todo lle vaia ben.
-A primeira é o gardameta Abraham, que tras estar un ano cedido no conxunto malpicán a vindeira tempada xogará no Universidade da Coruña.
- Tamén o outro gardamallas do equipo o ano pasado, Toni, que marcha para o Cabana.
- Por último, o central Alfredo tamén xogará no Cabana o próximo curso futbolístico.
Dende este blog desexámoslle moita sorte ós tres e que todo lle vaia ben.
miércoles, 14 de julio de 2010
LIBRO SOBRE A SCD MALPICA
O vindeiro venres día 16 de xullo terá lugar na sala de xuntas da Casa do Pescador (Malpica) a presentación do libro "SCD Malpica 40 anos de fútbol", que, como o nome indica, versa sobre as catro décadas de historia do clube malpicán. Os autores son Héctor Pose e Luis Porto, contando coa colaboración de Xurxo Souto (autor do prólogo).
Dende este blog convídase ós afeccionados do Malpica, e do fútbol en xeral, a que asistan e merquen un exemplar, pois de seguro que merece a pena facerse con un. Máis información pódese atopar no blog de Luis Porto, scd-malpica.blogspot.com.
Moitas felicidades ós autores e moita sorte coas vendas.
Dende este blog convídase ós afeccionados do Malpica, e do fútbol en xeral, a que asistan e merquen un exemplar, pois de seguro que merece a pena facerse con un. Máis información pódese atopar no blog de Luis Porto, scd-malpica.blogspot.com.
Moitas felicidades ós autores e moita sorte coas vendas.
miércoles, 30 de junio de 2010
ENTREVISTA A MANUEL AGILDA
Esta semana, e case coma colofón a esta tempada 2009/2010 que está a punto de rematar, entrevistamos a Manuel Agilda, adestrador dos modestos da SCD Malpica e que acaba de rematala súa segunda tempada ó frente do equipo costeiro. Como adestrador pasou seis anos nas categorías inferiores e no filial do Betanzos; dúas campañas no Olímpico e unha no Hércules, antes de chegar a Malpica no verán do ano 2008.
Pregunta: A primeira pregunta parece obrigada, ¿cómo valoras, no seu conxunto, a tempada 2009/2010 da SCD Malpica?
Resposta: La valoro como buena, pero creo que tuvimos la ocasión de hacerla muy buena ya que en la liga dejamos escapar el tercer o cuarto puesto por que tiramos 2 ó 3 partidos.
Y en copa quedamos a un paso de jugar la final por un minuto y medio fatídico que tuvimos en el primer partido de Dumbría que nos supuso los dos goles. Y cuando digo tuvimos me refiero a todos; al entrenador el primero y a los 22 jugadores de la plantilla.
P: Despois do ano pasado no que o equipo rematou 14º na liga, este ano rematou na sexta posición e dando unha imaxe moi diferente (con dous equipos máis), ¿cáles crees que foron os motivos que conduciron a este cambio radical?
R: Los motivos fueron varios: 1º Este año las lesiones nos respetaron bastante el año pasado fue tremendo. 2º La unión del grupo fue fundamental, todo el mundo entendió el mensaje que dije en pretemporada de que el fútbol era un deporte de equipo, un juego colectivo, no individual y eso se notó a lo largo de la temporada. Sólo hay que ver a los jugadores como Martín, Brais, Carlos, Ismael, Alfredo, Manuel, Dourado, Gonzalo, Casais, que teniendo menos minutos que otros su actitud y comportamiento a lo largo de toda la temporada fue ejemplar y cuando tuvieron que jugar su rendimiento fue máximo creo que tanto el mister como los compañeros nos tenemos que quitar el sombrero ante ellos. 3º La plantilla era mas completa, teníamos jugadores para todas las posiciones y me explico:
tanto los jugadores que ya estaban el año pasado que mantuvieron la regularidad y el compromiso como :
TONI: compromiso y seriedad muy bien todo el año, tuvo competencia pero supo estar a la altura.
AMADO: es de los jugadores más regulares a lo largo de toda la temporada, este año tuvo algunas molestias pero cumplió muy bien. Jugador disciplinado.
VÍCTOR: aporta veteranía y seriedad, muy bien a lo largo de todo el año, su labor como capitán es de resaltar.
ANDRÉS: si él está el equipo juego tranquilo, si no está al equipo le falta algo.
ELOY: es el único jugador capaz de sacarme un aplauso o cabrearme como nadie lo hace, por eso es único y por eso siempre lo defiendo.
ALFREDO: cuando jugó cumplió bien.
MANUEL: uno de los más técnicos, pero que por motivos de trabajo no pudo entrenar con regularidad, aún así cuando jugó cumplió.
CHARLIE: sin ser un jugador de los llamados técnicos, para mi como entrenador fue de los más importantes a lo largo de toda la temporada, su aportación al equipo fue enorme y siempre que se necesitaba cubrir un puesto el estaba dispuesto y en todos cumplió. Para mi chapo.
- Como los jugadores que llegaron nuevos y su aportación fue altísima:
NEUCHA: su fichaje le dio calidad al equipo, tiene un guante en la pierna izquierda, su aportación fue clave.
CASAIS: pese a su juventud es un jugador serio y comprometido, le aportó muchísimo al equipo. Al final de temporada las molestias físicas lo mermaron un poco.
ISMAEL: otro de los jóvenes que pese a ser su primera temporada en modestos estuvo de diez en todos los aspectos. Creo que es un jugador que va a ir a más ya que tiene cualidades.
BRAIS: cuando jugó cumplió. Un chaval muy noble y serio.
MARTÍN: estuvo perseguido por las lesiones y la mala suerte todo el año, aún así su apoyo a los compañeros y su compromiso con el equipo es de aplaudir.
ABRAHAM: desde su llegada mostró compromiso con el equipo pese a su juventud tiene la cabeza muy bien amueblada, muy bien todo el año.
DAVID: este año lo tuvimos toda la temporada y creo que su rendimiento fue altísimo, me queda la pena de que no pudiera conseguir el pichichi ya que se lo merecía de verdad. Su aportación al equipo fue clave a lo largo de todo el año.
CARLOS: como Manuel por motivos laborales no pudo entrenar todo el año y no dispuso de muchos minutos.
-Como los que el año pasado se perdieron muchos partidos por lesión
IAGO: el poder entrenar bien todo el año, cosa que la temporada pasada no ocurrió, se le notó muchísimo y su aportación al equipo fue fundamental todo el año. Su labor como capitán es de resaltar.
RANCAÑO: la temporada pasada se perdió 17 partidos y eso para el equipo era un lastre. Es un jugador excepcional y muy completo, otro de los que aportó muchísima calidad al bloque.
CHEO: para el equipo sería muy malo tenerlo fuera 17 partidos como el año pasado, le da velocidad y calidad al juego. Fue de los jugadores más importantes a lo largo de todo el año. Es el más desequilibrante.
MARCO: otro que las lesiones este año le respetaron y pudo tener continuidad y regularidad y el equipo lo notó. De Marco quiero decir algo sin que el resto de compañeros se sientan menospreciados pero es como lo siento, para mi hay que llamarle el gran capitán pero con mayúsculas, es el jugador que más años lleva en el equipo y su compromiso y cariño hacia el Malpica está fuera de toda duda, entrena como si fuera un juvenil, lo da todo por la camiseta en los partidos, si hay que llevar la ropa el es el primero y si hay que decirle cuatro cosas a algún compañero no lo duda por todo eso creo que todos los compañeros debéis de seguir su ejemplo. Como entrenador te expreso mi admiración hacia tu persona y me siento orgulloso de tenerte como capitán del Malpica.
- Y como los juveniles:
GONZALO: bien cuando jugó
DOURADO: pese a quedarle aun un año de juvenil fue de los jugadores que me agradaron y su aportación fue buena.
P: Acaba de rematala Copa da Costa 2010 para o Malpica tras quedar eliminado en semifinais (algo que non sucedía dende 1997), e pódese decir que é a túa "primeira experiencia" neste torneo con tanto prestixio a nivel costeiro, pois o ano pasado quedouse eliminado en primeira rolda, ¿cómo valoralo papel do equipo nunha copa que ultimamente se lle daba mal?
R: Quiero valorar la actitud de los jugadores que cuando nos quedamos con dos jugadores menos durante 35 minutos y luego con tres menos y ver como lucharon y defendieron los colores es para sentirse orgulloso y en el partido de vuelta creo que hicimos todo bien como para igualar la eliminatoria pero a veces el fútbol es así, pero debemos levantar la cabeza ya que lo intentamos y por muchos motivos no pudo ser.
P: ¿Qué aspectos do equipo foron os máis fortes?; e ¿os que consideras que hai que mellorar máis?
R: Los más fuertes fueron ante todo jugar como equipo, como bloque, todos unidos y sabiendo cada uno desempeñar el rol que tenía asignado. Los más débiles la falta de concentración en algunos momentos puntuales a lo largo de la temporada que nos hacen mucho, mucho daño (ejemplo: Camariñas, etc.)
P: Acabas de cumplila túa segunda tempada como adestrador do Malpica, ¿cál foi o peor momento que viviches ata o momento?; ¿e o mellor?
R: Los peores momentos fueron muchos a lo largo de la temporada pasada pero como dice el refrán agua pasada no mueve molinos. Y los buenos fueron varios pero me quedo con dos: 1º El año pasado cuando fui cesado y toda la plantilla me respaldó, eso no lo olvidaré nunca. 2º Este año los dos partidos contra el Dumbría ver la actitud de todo el equipo y crecerse ante las adversidades eso como entrenador es para sacar pecho y estar orgulloso de todos vosotros.
P: Xa a nivel xeral, ¿Cáles foron os equipos que máis positivamente che sorprenderon este ano?; ¿e as "decepcións"?
R: Los dos que subieron: Zas y Xallas; y de las decepciones prefiero no opinar que luego la gente se cabrea.
P: Por último, ¿podes avanzar algo de cáles son as túas intencións de cara á vindeira tempada?
R: Es cierto que tuve ofertas, y algunas ya hace meses pero aunque la cabeza me decía que debía irme el corazón me dice que debo quedarme. Así que vais a tener que soportar a este pesado otro año más.
No quiero acabar la entrevista sin dar las gracias a todos los jugadores y pedir perdón si con alguno me equivoqué. Resaltar la labor que están haciendo Fernando y Santi que trabajan a destajo para el club y a veces esa labor nadie la valora.
Dar las gracias también a los que hicieron de delegados como Insua, Dourado y Washington; y como no, a Jesús que es el mejor utillero de España.
Moitas gracias a Manuel pola súa colaboración co blog, e noraboa pola renovación un ano máis como adestrador da SCD Malpica, oxalá que o clube siga crecendo deportivamente da súa man.
Pregunta: A primeira pregunta parece obrigada, ¿cómo valoras, no seu conxunto, a tempada 2009/2010 da SCD Malpica?
Resposta: La valoro como buena, pero creo que tuvimos la ocasión de hacerla muy buena ya que en la liga dejamos escapar el tercer o cuarto puesto por que tiramos 2 ó 3 partidos.
Y en copa quedamos a un paso de jugar la final por un minuto y medio fatídico que tuvimos en el primer partido de Dumbría que nos supuso los dos goles. Y cuando digo tuvimos me refiero a todos; al entrenador el primero y a los 22 jugadores de la plantilla.
P: Despois do ano pasado no que o equipo rematou 14º na liga, este ano rematou na sexta posición e dando unha imaxe moi diferente (con dous equipos máis), ¿cáles crees que foron os motivos que conduciron a este cambio radical?
R: Los motivos fueron varios: 1º Este año las lesiones nos respetaron bastante el año pasado fue tremendo. 2º La unión del grupo fue fundamental, todo el mundo entendió el mensaje que dije en pretemporada de que el fútbol era un deporte de equipo, un juego colectivo, no individual y eso se notó a lo largo de la temporada. Sólo hay que ver a los jugadores como Martín, Brais, Carlos, Ismael, Alfredo, Manuel, Dourado, Gonzalo, Casais, que teniendo menos minutos que otros su actitud y comportamiento a lo largo de toda la temporada fue ejemplar y cuando tuvieron que jugar su rendimiento fue máximo creo que tanto el mister como los compañeros nos tenemos que quitar el sombrero ante ellos. 3º La plantilla era mas completa, teníamos jugadores para todas las posiciones y me explico:
tanto los jugadores que ya estaban el año pasado que mantuvieron la regularidad y el compromiso como :
TONI: compromiso y seriedad muy bien todo el año, tuvo competencia pero supo estar a la altura.
AMADO: es de los jugadores más regulares a lo largo de toda la temporada, este año tuvo algunas molestias pero cumplió muy bien. Jugador disciplinado.
VÍCTOR: aporta veteranía y seriedad, muy bien a lo largo de todo el año, su labor como capitán es de resaltar.
ANDRÉS: si él está el equipo juego tranquilo, si no está al equipo le falta algo.
ELOY: es el único jugador capaz de sacarme un aplauso o cabrearme como nadie lo hace, por eso es único y por eso siempre lo defiendo.
ALFREDO: cuando jugó cumplió bien.
MANUEL: uno de los más técnicos, pero que por motivos de trabajo no pudo entrenar con regularidad, aún así cuando jugó cumplió.
CHARLIE: sin ser un jugador de los llamados técnicos, para mi como entrenador fue de los más importantes a lo largo de toda la temporada, su aportación al equipo fue enorme y siempre que se necesitaba cubrir un puesto el estaba dispuesto y en todos cumplió. Para mi chapo.
- Como los jugadores que llegaron nuevos y su aportación fue altísima:
NEUCHA: su fichaje le dio calidad al equipo, tiene un guante en la pierna izquierda, su aportación fue clave.
CASAIS: pese a su juventud es un jugador serio y comprometido, le aportó muchísimo al equipo. Al final de temporada las molestias físicas lo mermaron un poco.
ISMAEL: otro de los jóvenes que pese a ser su primera temporada en modestos estuvo de diez en todos los aspectos. Creo que es un jugador que va a ir a más ya que tiene cualidades.
BRAIS: cuando jugó cumplió. Un chaval muy noble y serio.
MARTÍN: estuvo perseguido por las lesiones y la mala suerte todo el año, aún así su apoyo a los compañeros y su compromiso con el equipo es de aplaudir.
ABRAHAM: desde su llegada mostró compromiso con el equipo pese a su juventud tiene la cabeza muy bien amueblada, muy bien todo el año.
DAVID: este año lo tuvimos toda la temporada y creo que su rendimiento fue altísimo, me queda la pena de que no pudiera conseguir el pichichi ya que se lo merecía de verdad. Su aportación al equipo fue clave a lo largo de todo el año.
CARLOS: como Manuel por motivos laborales no pudo entrenar todo el año y no dispuso de muchos minutos.
-Como los que el año pasado se perdieron muchos partidos por lesión
IAGO: el poder entrenar bien todo el año, cosa que la temporada pasada no ocurrió, se le notó muchísimo y su aportación al equipo fue fundamental todo el año. Su labor como capitán es de resaltar.
RANCAÑO: la temporada pasada se perdió 17 partidos y eso para el equipo era un lastre. Es un jugador excepcional y muy completo, otro de los que aportó muchísima calidad al bloque.
CHEO: para el equipo sería muy malo tenerlo fuera 17 partidos como el año pasado, le da velocidad y calidad al juego. Fue de los jugadores más importantes a lo largo de todo el año. Es el más desequilibrante.
MARCO: otro que las lesiones este año le respetaron y pudo tener continuidad y regularidad y el equipo lo notó. De Marco quiero decir algo sin que el resto de compañeros se sientan menospreciados pero es como lo siento, para mi hay que llamarle el gran capitán pero con mayúsculas, es el jugador que más años lleva en el equipo y su compromiso y cariño hacia el Malpica está fuera de toda duda, entrena como si fuera un juvenil, lo da todo por la camiseta en los partidos, si hay que llevar la ropa el es el primero y si hay que decirle cuatro cosas a algún compañero no lo duda por todo eso creo que todos los compañeros debéis de seguir su ejemplo. Como entrenador te expreso mi admiración hacia tu persona y me siento orgulloso de tenerte como capitán del Malpica.
- Y como los juveniles:
GONZALO: bien cuando jugó
DOURADO: pese a quedarle aun un año de juvenil fue de los jugadores que me agradaron y su aportación fue buena.
P: Acaba de rematala Copa da Costa 2010 para o Malpica tras quedar eliminado en semifinais (algo que non sucedía dende 1997), e pódese decir que é a túa "primeira experiencia" neste torneo con tanto prestixio a nivel costeiro, pois o ano pasado quedouse eliminado en primeira rolda, ¿cómo valoralo papel do equipo nunha copa que ultimamente se lle daba mal?
R: Quiero valorar la actitud de los jugadores que cuando nos quedamos con dos jugadores menos durante 35 minutos y luego con tres menos y ver como lucharon y defendieron los colores es para sentirse orgulloso y en el partido de vuelta creo que hicimos todo bien como para igualar la eliminatoria pero a veces el fútbol es así, pero debemos levantar la cabeza ya que lo intentamos y por muchos motivos no pudo ser.
P: ¿Qué aspectos do equipo foron os máis fortes?; e ¿os que consideras que hai que mellorar máis?
R: Los más fuertes fueron ante todo jugar como equipo, como bloque, todos unidos y sabiendo cada uno desempeñar el rol que tenía asignado. Los más débiles la falta de concentración en algunos momentos puntuales a lo largo de la temporada que nos hacen mucho, mucho daño (ejemplo: Camariñas, etc.)
P: Acabas de cumplila túa segunda tempada como adestrador do Malpica, ¿cál foi o peor momento que viviches ata o momento?; ¿e o mellor?
R: Los peores momentos fueron muchos a lo largo de la temporada pasada pero como dice el refrán agua pasada no mueve molinos. Y los buenos fueron varios pero me quedo con dos: 1º El año pasado cuando fui cesado y toda la plantilla me respaldó, eso no lo olvidaré nunca. 2º Este año los dos partidos contra el Dumbría ver la actitud de todo el equipo y crecerse ante las adversidades eso como entrenador es para sacar pecho y estar orgulloso de todos vosotros.
P: Xa a nivel xeral, ¿Cáles foron os equipos que máis positivamente che sorprenderon este ano?; ¿e as "decepcións"?
R: Los dos que subieron: Zas y Xallas; y de las decepciones prefiero no opinar que luego la gente se cabrea.
P: Por último, ¿podes avanzar algo de cáles son as túas intencións de cara á vindeira tempada?
R: Es cierto que tuve ofertas, y algunas ya hace meses pero aunque la cabeza me decía que debía irme el corazón me dice que debo quedarme. Así que vais a tener que soportar a este pesado otro año más.
No quiero acabar la entrevista sin dar las gracias a todos los jugadores y pedir perdón si con alguno me equivoqué. Resaltar la labor que están haciendo Fernando y Santi que trabajan a destajo para el club y a veces esa labor nadie la valora.
Dar las gracias también a los que hicieron de delegados como Insua, Dourado y Washington; y como no, a Jesús que es el mejor utillero de España.
Moitas gracias a Manuel pola súa colaboración co blog, e noraboa pola renovación un ano máis como adestrador da SCD Malpica, oxalá que o clube siga crecendo deportivamente da súa man.
lunes, 21 de junio de 2010
COPA DA COSTA: MALPICA 2 - DUMBRÍA 1
SCD MALPICA: Toni, Charlie, Marcos Amado, Alfredo II (Abraham min.82), Víctor, Ismael, Neucha, Casais (M. Dourado min.68'), David Blanco, Cheo, Rancaño.
DUMBRÍA CF: José, Tantán (Iván Pequeño min.46), David (Rubén min.46), Suso, Chula, Aarón, Adrián, Schuster (Nico min.77), Yago, Angeliño (Guardiola min.51), Brais.
Árbitro: Sr. Espasandín Cores. Gran arbitraxe a que mostrou na tarde do sábado este colexiado, pois apenas tivo erros de apreciación e mantivo o mesmo raseiro para os dous conxuntos durante os 90 minutos. Nada máis comezalo partido anulou un gol a David Blanco a instancias do seu líña por fóra de xogo, non por falta ó gardameta visitante. Estivo asistido por Patiño Pedreira e Aradas García, que tamén se mostraron moi correctos.
Goleadores: 1-0 (min.26): Penalti transformado por Neucha de tiro raso pegado ó pao esquerdo da portería defendida por José tras unhas claras mans de Tantán ó rexeitar un tiro dentro da área. 1-1 (min.87): Saque de falta a prol do Dumbría botado por Aarón que remata Brais, toca lixeiramente Toni e o balón chégalle a Adrián, despois de rebotar no poste, que remata a placer. 2-1 (min.90): Balón en longo cara a portería do Dumbría, o gardameta visitante e o defensa Chula non se entenden, éste cédelle o balón coa cabeza pero pásalle polo lado ó porteiro que xa iniara a saída, aproveitando David Blanco, que só ten que empuxalo esférico que xa entraba na portería.
Ambiente e incidencias: Máis de 300 persoas na Pedra Queimada, a inmensa maioría seguidores do Malpica (como xa sucedese no partido de ida), que animaron ó equipo, unha vez máis, durante todo o encontro de xeito incondicional. Tarde agradable con lixeiro vento. Non houbo que lamentar lesionados de consideración nin expulsados.
Comentario: O partido de volta da semifinais da Copa da Costa entre Malpica e Dumbría desputouse o sábado, pois coincidía coa festividade de San Adrián. Tralo contundente resultado da ida (3-0), os locais tíñan moi complicado unha hipotética remontada, pois hai que lembrar que o Dumbría é un dos mellores equipos da Primeira Rexional. Para afrontar esta "misión imposible", por se fose pequeno o envite deportivo, o adestrador local, Manuel Agilda, contaba con numerosas baixas, case todoas como consecuencia do partido de ida: Manu Pardo, Marco, Eloy, Iago (todos sancionados) e Andrés (lesionado). A SCD Malpica saiu descaradamente a polo encontro, apostando por un fútbol de ataque dende o comezo (como proba vale o gol anulado a David Blanco por fóra de xogo no primeiro minuto) e con gran rapidez na circulación do esférico, tamén consciente de que o tempo xogaba encontra dos seus intereses. O dominio nos primeiros 45 minutos foi absoluto, mesmo daba a sensación de que non existía diferencia de categoría entre ámbolos dous equipos, tendo como resultado unha serie de oportunidades claras de gol a prol dos malpicáns: un disparo de Rancaño desviado; unha espectacular volea de Ismael dende uns 25-30 metros que salvou cunha grandísima parada José cando o balón se dirixía a escadra dereita da súa portería; un penalti fallado por Neucha, xa co 1-0 no marcador, despois dun empurrón do gardameta visitante a David Blanco tras un balón en longo (na miña opinón o cartón amarelo foi xusto, pois a pesar de selo "último home" o regate de David levaba unha dirección moi escorada); e un tiro de Rancaño tras unha xogada por banda dereita de David que se marchou alto. O Dumbría, pola súa parte, saiu un tanto apático, como se a eliminatoria xa estivera resolta, e viuse claramente desbordado pola entrega e intensidade dos locais, aguantando a duras penas o "chaparrón". Só tivo unha ocasión de gol, xa preto do descanso, tras unha xogada individual de Brais que tira fóra.
Proba da superioridade do Malpica, foi o feito de que o adestrador do Dumbría decidiu facer dous trocos no descanso (e outro no minuto 50). No segundo tempo, os visitantes aumentaron a intensidade, pois déronse conta de que a remontada non estaba tan lonxana. A SCD continuou pelexando tódolos balóns e tentando de atacar para marcar máis goles, pero as forzas xa non estaban tan enteiras como na primeira parte, e a medida que pasaban os minutos a precisión e a claridade no mediocampo xa non eran as mesmas perdendo o dominio tan claro na posesión do balón. Sen embargo, os xogadores seguíronse esforzando, e ata o derradeiro minuto entregaron todo o que tíñan (inclusive marcando no minuto 90, despois de todo o pelexado e coa "desilusión" do empate pouco antes). A maior igualdade do segundo acto reflectiuse no número de oportunidades de gol, pois o Malpica apenas contou con dúas: un disparo de David Blanco que atallou José e un disparo de Neucha dende o borde da área que marchou alto por pouco. O Dumbría, con tres centrais fixos, limitouse a "nadar e gardala roupa", pois incrementou o control de balón pero en posicións moi retrasadas, o que lle serviu para non pasar apuros pero tampouco xerou oportunidades (destacar unha de Adrián tras un centro que medio mal Toni).
Con este partido remata a Copa 2010 para a SCD Malpica, que quedou a un paso de chegar á final (algo que non sucede dende o ano 1985). Gran mérito tivo o equipo, pois puxo en serios apuros a todo un Dumbría e dou a cara durante os 180 minutos que durou a eliminatoria, pero algún erro puntual e a falta de sorte non fixeron posible que saltase a sorpresa. Entrar en qué houbese pasado se no Conco non encaixaran dous goles xusto antes do descanso por dous erros propios, se o colexiado anulase o terceiro gol na ida, se non se lle anulara o gol a David Blanco ou se Neucha non errase o penalti, non ten moito sentido (xa que nunca se saberá o que podería ter sucedido), pero si deixa unha sensación "agridulce", pois creo que o Malpica mostrou que non foi inferior ó seu rival. Non obstante, os afeccionados, a directiva, o adestrador e os xogadores poden estar contentos e orgullosos polo seu papel nesta tempada 2009-2010, tanto na Liga como na Copa, despois de dous anos con moitas dificultades deportivas. Mención especial merece a afección, que se mostrou absolutamente entregada (especialmente nas últimas roldas da Copa), e que volveu a mostralo seu apoio o sábado, a pesar da eliminación. A final da Copa da Costa 2010 non será ningunha sorpresa, xa que enfrontará os dous favoritos de cada cadro: Dumbría e Cee (o primeiro encontro desputaráse en Cee o vindeiro domingo 27 de xuño ás 18:00 horas).
DUMBRÍA CF: José, Tantán (Iván Pequeño min.46), David (Rubén min.46), Suso, Chula, Aarón, Adrián, Schuster (Nico min.77), Yago, Angeliño (Guardiola min.51), Brais.
Árbitro: Sr. Espasandín Cores. Gran arbitraxe a que mostrou na tarde do sábado este colexiado, pois apenas tivo erros de apreciación e mantivo o mesmo raseiro para os dous conxuntos durante os 90 minutos. Nada máis comezalo partido anulou un gol a David Blanco a instancias do seu líña por fóra de xogo, non por falta ó gardameta visitante. Estivo asistido por Patiño Pedreira e Aradas García, que tamén se mostraron moi correctos.
Goleadores: 1-0 (min.26): Penalti transformado por Neucha de tiro raso pegado ó pao esquerdo da portería defendida por José tras unhas claras mans de Tantán ó rexeitar un tiro dentro da área. 1-1 (min.87): Saque de falta a prol do Dumbría botado por Aarón que remata Brais, toca lixeiramente Toni e o balón chégalle a Adrián, despois de rebotar no poste, que remata a placer. 2-1 (min.90): Balón en longo cara a portería do Dumbría, o gardameta visitante e o defensa Chula non se entenden, éste cédelle o balón coa cabeza pero pásalle polo lado ó porteiro que xa iniara a saída, aproveitando David Blanco, que só ten que empuxalo esférico que xa entraba na portería.
Ambiente e incidencias: Máis de 300 persoas na Pedra Queimada, a inmensa maioría seguidores do Malpica (como xa sucedese no partido de ida), que animaron ó equipo, unha vez máis, durante todo o encontro de xeito incondicional. Tarde agradable con lixeiro vento. Non houbo que lamentar lesionados de consideración nin expulsados.
Comentario: O partido de volta da semifinais da Copa da Costa entre Malpica e Dumbría desputouse o sábado, pois coincidía coa festividade de San Adrián. Tralo contundente resultado da ida (3-0), os locais tíñan moi complicado unha hipotética remontada, pois hai que lembrar que o Dumbría é un dos mellores equipos da Primeira Rexional. Para afrontar esta "misión imposible", por se fose pequeno o envite deportivo, o adestrador local, Manuel Agilda, contaba con numerosas baixas, case todoas como consecuencia do partido de ida: Manu Pardo, Marco, Eloy, Iago (todos sancionados) e Andrés (lesionado). A SCD Malpica saiu descaradamente a polo encontro, apostando por un fútbol de ataque dende o comezo (como proba vale o gol anulado a David Blanco por fóra de xogo no primeiro minuto) e con gran rapidez na circulación do esférico, tamén consciente de que o tempo xogaba encontra dos seus intereses. O dominio nos primeiros 45 minutos foi absoluto, mesmo daba a sensación de que non existía diferencia de categoría entre ámbolos dous equipos, tendo como resultado unha serie de oportunidades claras de gol a prol dos malpicáns: un disparo de Rancaño desviado; unha espectacular volea de Ismael dende uns 25-30 metros que salvou cunha grandísima parada José cando o balón se dirixía a escadra dereita da súa portería; un penalti fallado por Neucha, xa co 1-0 no marcador, despois dun empurrón do gardameta visitante a David Blanco tras un balón en longo (na miña opinón o cartón amarelo foi xusto, pois a pesar de selo "último home" o regate de David levaba unha dirección moi escorada); e un tiro de Rancaño tras unha xogada por banda dereita de David que se marchou alto. O Dumbría, pola súa parte, saiu un tanto apático, como se a eliminatoria xa estivera resolta, e viuse claramente desbordado pola entrega e intensidade dos locais, aguantando a duras penas o "chaparrón". Só tivo unha ocasión de gol, xa preto do descanso, tras unha xogada individual de Brais que tira fóra.
Proba da superioridade do Malpica, foi o feito de que o adestrador do Dumbría decidiu facer dous trocos no descanso (e outro no minuto 50). No segundo tempo, os visitantes aumentaron a intensidade, pois déronse conta de que a remontada non estaba tan lonxana. A SCD continuou pelexando tódolos balóns e tentando de atacar para marcar máis goles, pero as forzas xa non estaban tan enteiras como na primeira parte, e a medida que pasaban os minutos a precisión e a claridade no mediocampo xa non eran as mesmas perdendo o dominio tan claro na posesión do balón. Sen embargo, os xogadores seguíronse esforzando, e ata o derradeiro minuto entregaron todo o que tíñan (inclusive marcando no minuto 90, despois de todo o pelexado e coa "desilusión" do empate pouco antes). A maior igualdade do segundo acto reflectiuse no número de oportunidades de gol, pois o Malpica apenas contou con dúas: un disparo de David Blanco que atallou José e un disparo de Neucha dende o borde da área que marchou alto por pouco. O Dumbría, con tres centrais fixos, limitouse a "nadar e gardala roupa", pois incrementou o control de balón pero en posicións moi retrasadas, o que lle serviu para non pasar apuros pero tampouco xerou oportunidades (destacar unha de Adrián tras un centro que medio mal Toni).
Con este partido remata a Copa 2010 para a SCD Malpica, que quedou a un paso de chegar á final (algo que non sucede dende o ano 1985). Gran mérito tivo o equipo, pois puxo en serios apuros a todo un Dumbría e dou a cara durante os 180 minutos que durou a eliminatoria, pero algún erro puntual e a falta de sorte non fixeron posible que saltase a sorpresa. Entrar en qué houbese pasado se no Conco non encaixaran dous goles xusto antes do descanso por dous erros propios, se o colexiado anulase o terceiro gol na ida, se non se lle anulara o gol a David Blanco ou se Neucha non errase o penalti, non ten moito sentido (xa que nunca se saberá o que podería ter sucedido), pero si deixa unha sensación "agridulce", pois creo que o Malpica mostrou que non foi inferior ó seu rival. Non obstante, os afeccionados, a directiva, o adestrador e os xogadores poden estar contentos e orgullosos polo seu papel nesta tempada 2009-2010, tanto na Liga como na Copa, despois de dous anos con moitas dificultades deportivas. Mención especial merece a afección, que se mostrou absolutamente entregada (especialmente nas últimas roldas da Copa), e que volveu a mostralo seu apoio o sábado, a pesar da eliminación. A final da Copa da Costa 2010 non será ningunha sorpresa, xa que enfrontará os dous favoritos de cada cadro: Dumbría e Cee (o primeiro encontro desputaráse en Cee o vindeiro domingo 27 de xuño ás 18:00 horas).
jueves, 17 de junio de 2010
SANCIÓNS
A Federación Galega de Fútbol fixo públicas as sancións despois do sucedido en Dumbría no partido de ida das semifinais da Copa da Costa 2010:
- Manuel Pardo: 5 partidos de sanción.
- Manuel Agilda (adestrador): 2 partidos.
- Washington (delegado): 1 semana de sanción.
- Eloy: 1 partido.
- Marco: 1 partido.
- Iago: 1 partido.
- Manuel Pardo: 5 partidos de sanción.
- Manuel Agilda (adestrador): 2 partidos.
- Washington (delegado): 1 semana de sanción.
- Eloy: 1 partido.
- Marco: 1 partido.
- Iago: 1 partido.




